Son Düzlük

mevedde tarafından

images (1)

Son Düzlük; şiirleri ile tanıdığımız İbrahim Tenekeci’nin düz yazılarından yani denemelerinden oluşan bir kitap. “Ben şiir yazmıyorum, dünyayı bir kenara yazıyorum” diyen yazarın, dünya algısını, çok sahici bir ûslupla ve bir solukta bitirilecek kadar naif cümlelerle ifade edişi.
Genel olarak popüler kültür, şehir ve doğaya dair  konulara değinen Tenekeci, edebiyatı “meslek değil, mesele olarak„   tanımlamasıyla, ilk denemesi ve sonrası için profil çizmiş oluyor bana kalırsa.

İnsanî duyguların harmanlanmasıyla ve Tenekeci ironisiyle bir kaç satır;
“Bir keresinde doktora gitmiştim. Karşımdaki koskoca bir profesördü. “Ne iş yapıyorsunuz?” diye sordu, “Milli Gazetede yazıyorum” dedim. Gazeteci olduğumu duyunca şaşırıp sordu: “Neler yazıyorsun bakalım?” “Politika ve gündeme pek girmiyorum” dedim. “Kuşlar, böcekler, çiçekler… genellikle bunlardan bahsediyorum.”
Bana olan ilgisi bir anda dağıldı ve tekrar masasının üstündeki evraklara gömüldü. Ve şunu mırıldandı: “Tabii, tabii… Ara sıra böyle şeyler de lazım.”
Bu, o an için zoruma gitmişti. Sonradan anladım ki “zoruma giden” şeyler sayesinde insanım…”

Şimdi giriş cümlesini tekrar okuyup arada köprüyü kurma işini sizin zeki akıllarınıza bırakıyorum. Eser; son düzlükte yaşayan bizleri, makinalaşmış hayattan sıyırıp, kendi açısıyla bir yığın farkındalığa davet ediyor.

Reklamlar