herşey aslına rücû eder.

mevedde tarafından

Sevgili okur,
Kökserek [Muhtar O. Avezov] hikâyesini biliyor musunuz? Bilseydiniz etkilenirdiniz.
Köyde büyütülen bir kurt yavrusunun daha sonra köye inen kurtları kovalamak için peşinden gittiğinde “aslı”nı fark etmesini anlatır. Daha yavru iken yuvadan alınıp köye getirilmiş ve evin köpeği gibi büyütülmüştür.  Duruşuyla, davranışlarıyla, gücüyle, kuvvetiyle köyün bütün köpeklerinden farklı olan Kökserek, kendi aslından olan kurtları gördüğünde kendisinin farkına varır. Kışın köye inen kurtların peşinden gider ve bir daha dönmez. Onu aramak için giden sahibinin oğlunu yani kendisi ile birlikte büyüyen, kendisini büyüten çocuğu parçalar.
. . .
Geçen gün yeni yazı defterimin üzerine yapıştırmalar alıp yapıştırmıştım; bugün, defterimi elime aldığımda, bir kısmının düşmüş olduğunu gördüm. Ne kadar uğraştıysam da yapıştırmaları üzerine tutturamadım. “Herşey aslına döner” dedim sonra. O yapıştırmalar defterin aslında yoktu, sonradan üzerine eklenmiş şeylerdi ve bir şekilde düştüler. Defterde aslına döndü. Kökserek’i de bu olay hatırlattı bana. Bu hepimizi ve herşeyi kapsıyordu. Yalancının mumu yatsıya kadar yanardı. Bunca karmaşayı yaratanların da maskeleri düşerdi. Uydurulan kılıflar gün gelir yırtılırdı. Sahte suratlarında yüzü görünürdü.
Herşey aslına rücû eder.
HER ŞEY! Topraktan yaratılan insan, toprağa gömülür. Allah’ın huzurundan gelen ruh; O‘nun huzuruna döner.
. . .
Bu kadar ses ve söz kirliliğinin içinde susmayı bilmek istiyorum. Söz bana gelince tek şey söyleyebilirim: ALLAH! Elimde olsaydı ne kimseye başka bir kelime söyletirdim, ne de kendim söylerdim. Ebedler boyunca açılan bir ahenkle, meddi her ân yükselerek: ALLAH...[Necip Fazıl, Cinnet Mustatili]
. . .
Armand Amar söylesin, Poem Of The Atoms desin.
Reklamlar