dünya işte..

mevedde tarafından

hayatımız bir denge üzerine kurulu.
iniş ve çıkışlar üzerine..
bir zamanlar hızla çıktığımız basamakları, bir süre sonra hızla inmeye başlayabiliyoruz. dünya işte…
hayat öyle şeyler çıkartıyor ki karşımıza, içinde bulunduğumuz o anlar bizi bir yokuşa yahut bir bayırdan aşağıya sürükleyebiliyor.

nefis öyle bir oyunbaz ki; insanı düşerken bataklıkta kaldığına ve çaresizlik içinde kıvranacağına inandırmakta mahir. aynı şekilde çıkarken de bir halt sanmasına, ben artık doğru yoldayım, kendimi buldum dedirtmekte kendilik ağları örmekte cevahir.

uzun ve derin sessizlik içinde kaldığım sürelerde bu iki dengenin dengesizliği içinde çırpındım.

kanatlarım olsaydı yahut ölüme gidecek kadar cesaretim, belkide bu dünyanın tüm pisliklerinden sıyrılmak için düşünmeden giderdim. intihar edilmemiş sabahlarım için Rabbime şükürler olsun.

“(Cennette şöyle) derler: Bizden tasayı gideren Allah’a hamd olsun. Doğrusu Rabbimiz çok bağışlayan, çok nimet verendir.” [Fâtır Sûresi – 34]

bu ayet öylesine rahatlattı ki beni. öyleyse dünyada tasasız olmak mümkün değildi. insan yalnız öteki âlemde rahatladım diyebilirdi.

* bu sûreyi çok severim. okumak ve dinlemek isterseniz: Fâtır Sûresî

Reklamlar